Wyznanie
Kościół Polskokatolicki jest wyznaniem katolickim, żywą komórką Kościoła powszechnego, założonego przez Jezusa Chrystusa. Jako taki wyznaje katolickie prawdy wiary zawarte w Piśmie Świętym i Tradycji Apostolskiej, interpretowanej przez Ojców Kościoła, Sobory Powszechne Tysiąclecia (przed podziałem w 1054 r.) oraz własne Synody. Stosuje katolickie normy moralne i posiada hierarchię kościelną, zachowując sukcesję apostolską.
Liturgia
Kościół w dziedzinie liturgii oraz dyscypliny kościelnej kieruje się normami i zwyczajami Kościoła zachodniego.
Wiara
Wiara jest łaską Bożą, która nie jest związana wyłącznie z jakimkolwiek wyznaniem. Bóg jest suwerenny i może udzielić łaski wiary także poza kościołami chrześcijańskimi, aby ludzie żyjący według prawa naturalnego osiągnęli zbawienie. Kościół uczy, że do wiary nie można nikogo zmuszać, a osoby wierzące inaczej lub niewierzące należy szanować z powodu ich wewnętrznych przekonań.
Bóg
Głosimy, że Bóg jest źródłem życia nadprzyrodzonego, jest celem wszystkich stworzeń, których losami kieruje sam w swej Opatrzności. Zbawienia dostępujemy przez zasługi Syna – Jezusa Chrystusa – i uświęca nas mocą Ducha Świętego. Bóg Ojciec, Syn Boży i Duch Święty stanowią Trójcę Świętą, którą jako Kościół wyznajemy i czcimy.
Pismo Święte
Kościół stoi na gruncie prawd objawionych, zawartych w 72 księgach kanonicznych Pisma Świętego, szczególnie Nowego Testamentu, interpretowanych przez tradycję kościelną. Kościół wierzy w życie pozagrobowe, którego jakość zależeć będzie od Sądu Bożego, na którym liczyć się będzie stopień zdobytej za życia miłości Boga i bliźniego oraz czyny pochodzące z wiary w Boga (niebo), a karą za odejście człowieka od Boga (piekło).
Kościół
Kościół głosi, że Jezus Chrystus założył Kościół i oparł go na fundamencie wiary w swoje Boskie pochodzenie. Z woli Chrystusa Kościół jest organizacją powszechną, przeznaczoną dla wszystkich narodów, a jego posłannictwem jest nauczanie wiernych dobrego i szlachetnego życia na ziemi oraz dążenie do osiągnięcia po śmierci celu nadprzyrodzonego, czyli zbawienia.
Sakramenty
Uznajemy siedem sakramentów: Chrzest, Bierzmowanie, Eucharystia, Pokuta, Namaszczenie Chorych, Małżeństwo i Kapłaństwo. Sakrament to Boża aktualność w historii. To Bóg, który mówi. Bóg, który daje życie. Bóg, który przebacza. Bóg, który nasyca. Bóg, który towarzyszy. Bóg, który przekształca naszą historię w dzieje zbawienia. Bóg, który poprzez Kościół jest obecny w historii i prowadzi ją ku końcowemu spełnieniu, uaktualniając tajemnicę Śmierci i Zmartwychwstania w naszych ciałach i w naszym życiu.
Dla nas sakrament nie jest aktem zastygłym w czasie. Sakrament jest znakiem i rzeczywistością Bożej miłości, która nie zraża się naszym sprzeniewierzeniom i sprawia, że nieustannie rośnie w nas dynamika wiary.
Bóg Jezusa Chrystusa nie narzuca się nam. Nie manipuluje nami. Daje nam wolność wyboru. Stawia nam pytania. Oczekuje od nas odpowiedzi, których nie narzuca nam z góry. Bóg proponuje. To On wyciąga rękę. Od nas zależy, czy nasza ręka otworzy się i przyjmie Jego dary.
Nie ma sakramentów bez wiary i wolności. Nikogo nie wolno przymuszać do przyjęcia sakramentów. Samo sprawowanie ma docelowość w zbawieniu ofiarowanym nam przez Boga. To Bóg usprawiedliwia człowieka, a nie człowiek sam siebie przez swoje uczynki. Kościół przypomina nam, że mamy 7 Sakramentów, ponieważ Bóg przychodzi do nas w różnych sytuacjach naszej egzystencji: początek życia, życie jako służba, grzech, choroba, starość, ale również miłość małżeńska i zaangażowanie w służbie Ewangelii. Sytuacje są różne, ale w gruncie rzeczy przeżywamy tę samą tajemnicę Chrystusa, tajemnicę Jego śmierci i Zmartwychwstania. Każdy ze sprawowanych przez Kościół znaków uświadamia nam, że Chrystus włącza nas w taki czy inny aspekt Swej tajemnicy Odkupienia.
W Kościele Polskokatolickim Eucharystia jest centrum życia społeczności. Nazywana jest także Przenajświętszym Sakramentem, ponieważ jest ona rzeczywistą obecnością naszego Pana i pamiątką Jego paschalnego misterium.